మా రచయితలు

రచయిత పేరు:    గుండేటి సుధీర్

కవితలు

ఇక ఊకునేది లేదు

పారిశుద్ధ్య కార్మికుణ్ణి

ఈ దేశ ప్రేమికుణ్ణి....

కుల కంపుతో వెలెస్తే

దేశ కుల్లంత కడిగేస్తున్నవాణ్ణి

 

అభివృద్ధి దేశం

అంతరిక్షంలోకి రాకెట్లు

పంపిస్తుంటే

అండర్ డ్రైనేజీలో

ముక్కు మూసుకొని

మునుగుతున్నా నేను

 

నా గాలి కూడ సోకకుండా

బగ్గ బలిసినోల్లంత

బంగ్లాలో ముక్కు మూసుకుంటే

నా పెయ్యికి పట్టిన పియ్యితో

మూడు రంగుల జెండా

ముంగిట నిలబడ్డ

ఫోటో ఫోజులకు

పేపర్ కట్టింగులకు

 

చదువు దూరంజేసి

చీపురు పట్టించి

చిత్రాలు చేస్తూ

స్వచ్ఛ్ భారతంటూ

సల్లగా ఉండినోడు

సంకలు గుద్దుకుంటూ

దేశమంతా పొగుడుతూ

నా పెయ్యిని మళ్ళ

పియ్యికే పరిమితం జేస్తిరి

ఏమి చాణిక్యంరా మీది

 

కలిగినోడు కరోనాని

తగిలించుకస్తే

కండ్లన్నీ మూతలుపడ

దేశమంత కడుగుతున్నా

 

కడిగినందుకు

కరోన కాటేస్తే

మీరు

కుల కంపు కొట్టి

కాటికి పంపిస్తిరి

 

రోడ్లన్ని ఊడిస్తూనే

బతుకంత ఊడిస్తిరి

ఊడిగం చేయాలంటూనే

ఊపిరితిస్తిరి

 

ఇక ఊకునేదిలేదు

ఊడిగం చేసేదిలేదు

తలుచుకుంది చాలు

ఇక తేల్చుకునుడే

మిగిలింది

చదువుకొని చరిత్ర

తిరగరాసుడే

చరిత్రలో నా జాతి నిలుసుడే

 

సపాయి సైనికుణ్ణి...

కుల్లంత కడిగేస్తూ

కాటికి కట్టెలేరుకుంటూ

దేశానికి సేవచేస్తూ

దేహాన్ని సుస్తిచేసుకుంటూ

కాకి కూసింది మొదలు

పురుగు పూసే కోసకు

పూటపూటకు పస్తులుండి

ఆరుగాలమంత పనిజేస్తే

అంటరానితనంతో

ఆరడుగులు దూరముంచి

అక్షరాలకి దూరం జేస్తే

చెదిరిన మా బతుకులను

చక్కబెట్టడానికి చీపురుపట్టిన

సపాయి సైనికుణ్ణి

 

యుద్ధమైన

అంతర్యుద్ధమైన

ప్రజలకి.....కాక

ప్రభుత్వానికే సైనికులయ్యే

సిపాయిలు

అందెలమెక్కే అవార్డులు

అందుకుంటూంటే

 

పొద్దునైతే చాలు

ప్రజలకి సైనికుణ్ణి ఐనా...

అంటరానోడినై

అన్నం దొరకక

ఆకలి కేకల

పేగుల మోతల రివార్డులు..

అవమానాల అవార్డులు

అందుకుంటూ

తనువు చాలిస్తే

తొవ్వలోనే మమ్ము

తన్ని పారేస్తుంటే

ఆరడుగుల మట్టినైనా

ముద్దడని

ప్రకృతి ప్రేమికుణ్ణి

సపాయి సైనికుణ్ణి...

 

కథలు

గతిలేక 

బత్కు మీద లాక్ డౌన్ తన్ను తంతే బర్ బాత్ అయిపోయింది బతుకంత. కలిగినోడు కరోనను తగిలించుకస్తే, కలిగిలేని కూలోడు నడిసి నడిసి కాళ్ళే కాదు కడుపు కూడ కాలిపాయే. ఐన గిప్పుడు గి దేశంలా అరగక ఆగిపోయిన ఊపిరి కొందరైతే, అన్నం దొరక్క పోయిన పానం ఇంకొందరిది.

దేశమంతట ఏడి పనులు ఆన్నే ఆగిపోతే కాంట్రాక్టు పనులు మాత్రం ఒగ ఉరుకుడు ఉరుకుతలేవు. మల్ల అందులోది రైల్ బండి కొత్త లైన్ పనులు మాత్రం కుక్కను కొడితే ఉరికినట్లు ఉరుకుతున్నాయ్. గి పనులకు పెట్టిన క్యాంప్, అల్ల ఉండే మంది, మిషిన్లను జూత్తే, జూసినోడికి ఈళ్లకు లేదా లాక్ డౌన్ అని అనిపిస్తది. ఐన గి పనులను ఏ పోలిసొళ్ళు అడగరు, అస్సలు ఆపారు ఎందుకంటే అదో జిమిక్కు. అగ్గువకు దొరికినోళ్ళను మాత్రం ఈపంతా మండ సంపుతరు. ఎంతైనా పోలిసొళ్ళు మరి, ఆళ్ళని అడిగేటోళ్ళు ఎవలున్నలు.

ఈ రైల్ క్యాంపులొనే జ్యోతి కూడ పనిజేస్తుండేది కానీ, ఇప్పుడు కాదు తను బంజేసి నెల అయితుంది. అనవసరంగా బంజేసాన అనుకుంటు, ఊరంతా పంటే "ఈ రాతిరి ఎట్ల గడత్తదిరా అన్నట్లు" తన కండ్లనిండా నీళ్ళు నింపుకొని ఆలోచిస్తూ కూసోని ఉంది జ్యోతి.

వున్న కాసింత బువ్వని తన ఇద్దరు పొరగాళ్ళకి పెట్టి, ఉత్త కాలి కడుపుతో ఉండడం వల్లనేమో, ఊర కుక్కల అరపుల్లా తన ఆకలిని  యాదిజేత్తనే ఉంది జ్యోతికి. క్యాంపుల పనైతే బంజేసింది కానీ, ఈ నెలరోజుల సంది లాక్ డౌన్ వల్ల పనుల్లేక పరిస్థితి అధ్వాన్నంగా తయారయ్యింది. తన మొగుడు సచ్చిపోయిన కానుండి ఇప్పటి దాకా ఇలాంటి పరిస్థితి రానేలేదు జ్యోతికి. ఎవరు ఎన్నిరకలుగా ఇబ్బంది పెట్టిన లెక్క చేయకుండా ఎంతకష్టమైన అనుభవిస్తూ ఇద్దరు పొరగాళ్లను మంచిగా సదివిపిస్తుంది. కానీ గిప్పుడు వేరయ్యింది కతంత ఈ లాక్ డౌన్ వల్ల, కనీసం పొరగాళ్ళకి ఇంత బువ్వ పెట్టె పరిస్థితి కూడ లేదు. అనవసరంగా క్యాంపుల బంజేసిసాన, అసలు ఇక్కడ ఏంది ఏడా కూడ ఉండే కతనేనే. రేపోసారి పోయి అడుగుతా అనుకుంటూ తన చెంపలపొంటి కారిన కన్నీళ్ళను తుడుసుకుంటూ, మల్ల పనిలోకి తీసుకుంటారో లేదోని నిద్రలోకి జారుకుంది జ్యోతి.

పొద్దు పొద్దున్నే లేసి పెండ నీళ్లతో ఇల్లంతా అలుకు సల్లి, పొరగాళ్ళు లేస్తే ఆకలంటరని ఉన్న కొద్ది కంట్రోల్ బియ్యంతో అన్నమండి పెట్టి, అరుగు మీద కూసోని సూస్తా ఉంది క్యాంప్ కాడికి పోవాల్న అద్దాని ?

ఇంతలో.... జోతవ్వ..ఓ జోతవ్వ ఉన్నవా అని పిల్సుకుంటా అచ్చింది ఇంటి పక్కన నర్సవ్వ.

"హ అవ్వ ఉన్న జెప్పు" ఏమన్నా పన అని అడిగింది జ్యోతి.

అదేం లేదు బిడ్డ ! ఊళ్ళ సూదరోళ్లేవలో సచ్చిపోయిండని ముసలోడు వంతుకు పోయిండు. నాకేం తోయక అచ్చిన అని సమాధానమిచ్చింది నర్సవ్వ.

అవునా అవ్వా !

హ బిడ్డ ఏం జేత్తనవ్ ?

ఏం లేదవ్వ ఊకనే ఇట్ల కూసున్న.

సరే బిడ్డ "నువ్వేం అనుకోనంటే నేనోటి అడగన" అంటూ వణుకుతూ అడిగింది నర్సవ్వ.

అడుగవ్వ నేనేం అనుకుంటా అని బదులిచ్చింది జ్యోతి.

పని ఎందుకు బంజేసినవ్ బిడ్డ ?

ఒక్కసారిగా చర్ల బర్ల మంద పడ్డట్లు జ్యోతి మదిలో మల్ల ఆలోచనలు లేపినట్లయింది. నర్సవ్వకు ఏం చెప్పాలో అర్థంకాక "ఏం లే అవ్వ నాకే పానం మంచిగా లేక "బంజేసిన, మల్ల పోయి మాట్లాడుకోవాలే అని సమాధానమిచ్చింది జ్యోతి.

ఆ మాటకు కూసున్న నర్సవ్వ లేస్తూ నీకో మాట జెప్తున్న ఇను బిడ్డ ! "మొగుడు లేని బత్కులో ప్రతివోడు మగాడు కావాలనే జూస్తరు" మనమే అన్నింటినీ పట్టుకొని ఏలాడకుండా ముందుకు పోవాలే బిడ్డ. నీ ఎన్క ఇద్దరు పొరగాళ్ళున్నారు ఓసారి యాదుంచుకో అంటూ అక్కడ నుండి కదిలింది నర్సవ్వ.

నర్సవ్వ మాటలకు జ్యోతికి తనలో తనకే ఎన్నో ప్రశ్నలు పుట్టుకచ్చినయ్. ఈ లాక్ డౌన్ ఎన్ని రోజులుంటదో తెలీదు, అప్పటిదాక పొరగాళ్ళను ఎండబెట్టి సంపలేను. ఏదైతే అదే అయితది ఇవాళ క్యాంపుకు పోయి పని మాట్లాడుకొని అత్తా అని అనుకుంటూ అరుగునుంచి లేసి ఇంట్లకు పోయింది.

తన చీర కొంగును, చిక్కేంటికలను సదురుకొని నర్సవ్వ ఇంటిదగ్గరకచ్చి " అవ్వా.. ఓ నర్సవ్వ " అని పిలిచింది.

ఎవల్లుళ్ళ....?

నేనవ్వా జ్యోతిని

ఏంది బిడ్డ గిట్లచ్చినవ్ ?

ఏం లేదావ్వ  నేను గి పనిదాక పోయేసి వత్తపోరగాళ్ళ అత్తె  తొక్కు ఇంత ఏశియ్యవ అని  అడిగింది.

గట్లనే బిడ్డ, గిది కూడ నువ్వు జెప్పల్నా నే జూసుకుంటా కానీ నువ్వు పోయిరా అని సమాధానమిచ్చింది నర్సవ్వ.

ఇంటిదగ్గర నుండి క్యాంపుకి కదులుతుంటే, తన కళ్ళలో కన్నీళ్లు కూడ కదులుతున్నాయి. దేవుని మీద మన్నుబోయ ఏం బత్కునిచ్చావురా అని తిట్టుకుంటూ క్యాంప్ దాక అచ్చింది జ్యోతి.

క్యాంప్ మెస్ దగ్గర కూరకాయలు కోసుకుంటున్న వంట మనిషి శ్రీను, జ్యోతిని జూసి " ఏంరా చెల్లె ఇట్ల అచ్చినవ్" అని అడిగిండు.

ఏం లే అన్న, "లాక్ డౌన్ కధ పనులేం లేవు, కొంచెం ఇంట్లకు ఇబ్బంది అయితుందే, మల్ల గిట్ల పనిలో పెట్టుకుంటారేమోని అడుగుదామని అచ్చిన" అని అచ్చిన ముచ్చట చెప్పింది జ్యోతి.

నే గప్పుడే జెప్పిన అనవసరంగా బంద్ అయినవ్ నువ్వు అని అన్నాడు శ్రీను.

నేనెందుకు బంజేసిననో నీకేం ఎరుకనే అన్న ? "నా లెక్క నువ్వు కూడ ఆడదానివైతే తెల్సు నా బాదేంటో" అని మనసులో అనుకుంటూనే, పటేల్ సార్ లేడా అన్న అని అడిగింది.

లేడురా చెల్లె, పొద్దున ఆనంగా క్యాంపర్ ఏసుకొని పోయిండు, ఈ పాటికళ్ళ అత్తనాలే అంటూ లేసి వంట రూంలోకి పోయిండు శ్రీను.

"పటేల్ సార్ క్యాంపుల ఎవరినైనా పనిలో పెట్టుకోవలన్న, తీసేయలన్న ఈనే చేతిల పనే, క్యాంప్ లో ఈనెను కాదని జరగదు, జరగనియ్యాడు. ఒకవేళ జరిగితే ఇక అంతే సంగతి "

లోపలి నుంచి శ్రీను చాయ్ తీసుకచ్చి జ్యోతికి ఇస్తూ, ఈ లాక్ డౌన్ ఎన్ని రోజులుంటదో తెలీదు. "పటేల్ సార్ ఏమన్నా అంటే నువ్వేం అనకు, మనకు పనికి ఎక్కుడు ముఖ్యం" ఇంతమందికి నేనొక్కణ్ణి అండి పెట్టాలన్న నాకు యాష్టకత్తదని తన మనసులో మాట చెప్పిండు శ్రీను.

జ్యోతి ఏం సప్పుడు జేయకుండా అట్లనే కూసోని ఉంది. ఇంతలో బ్లాక్ క్యాంపర్ స్పీడ్ గా దుమ్ములేపుకుంటూ వాళ్ళ దగ్గరకచ్చి ఆగింది. అందులోంచి పటేల్ దిగగానే శ్రీను, జ్యోతిలిద్దరు ఒక్కసారిగా లేచి నిలబడ్డారు.

పటేల్ తన రూంకి పోతూ, అరేయ్ శ్రీను చాయ్ పెట్టురా అని జ్యోతిని అదో రకంగా జూస్తు ఆర్డర్ వేసాడు.

సరే సార్ అని చాయ్ తీసుకపోతు, చెల్లె నేను పటేల్ కి చెప్తా మల్ల పనిలో పెట్టుకోమని, నువ్వేం ఫికర్ జేయకు అని వెళ్ళాడు శ్రీను.

ఇప్పుడున్న పరిస్థితుల్లో పని తప్పకుండ జెయ్యాలి కానీ, గి పటేల్ గాడు జెప్పిందల్లా జేయాలంటే నా మనసొప్పట్లేదని, ఎటు తేల్చుకోలేని స్థితిలో జ్యోతి ఆలోచిస్తుంది.

ఇంతలో జ్యోతి నిన్ను సార్ రమ్మంటుండు అని శ్రీను పిలిసిండు.

హ వస్తున్నా అన్న అని పటేల్ రూం వైపు కదిలింది జ్యోతి

నేను మాట్లాడిన, నువ్వు కూడ మంచిగా మాట్లాడు అని జ్యోతికి సైగ జేసీ జెప్పిండు శ్రీను.

ఏం జ్యోతి గిట్లచ్చినవ్ అని జ్యోతి రాగానే అడిగిండు పటేల్.

హ సార్ మీ జాడకే అచ్చిన, మల్ల గిట్ల పనిలో పెట్టుకుంటారేమోని అచ్చిన అని అసలు ముచ్చట జెప్పింది జ్యోతి.

జ్యోతి మాటలు ఇన్న పటేల్ " అరేయ్ శ్రీను, బ్లాక్ క్యాంపర్లో ఇంజిన్ ఆయిల్ బకెట్ ఉంటది. దాన్ని తీసుకపోయి స్టోర్ రూంలో పెట్టి రాపో అని అక్కన్నుండి శ్రీనును పంపిండు.

చూడు జ్యోతి మొన్నటి లెక్క నేనేదో అన్న అని చెప్పక, చేయక బంజేసి పోత అంటే కుదరదు.

మొన్న మీరేం జెసారో, నేనెందుకు బంజేసానో మీకు తెల్వదా సార్.

ఇగో గివన్ని అద్దు జ్యోతి నీకు ఈడ పని కావాలంటే,నువ్వు నే జెప్పినట్లు జెయాలే. నీకు పని కావలి, నాకు నువ్వు కావాలి అని జ్యోతిని కళ్ళతో తినేసేలా జూస్తు అన్నాడు పటేల్.

ఒక్కసారిగా జ్యోతికి లోపలనుండి తన్నుకస్తున్న ఏడుపును అనుసుకుంటూ, "మీకు ఇంతకు ముందు జెప్పాను, ఇప్పుడు జెప్తున్నాను నేను అసొంటి దానిని కాను సార్" అని సమాధానమిచ్చింది జ్యోతి.

జ్యోతి అసలే లాక్ డౌన్ ఏడా పనులు దొరకవు. నీకు నేను తప్ప నీకు వేరే దిక్కులేదు, ఐన నీ పిల్లల కోసమైన నువ్వు ఒప్పుకోవాలి. ఈ టైంలో బుక్కెడు బువ్వే దొరకట్లేదు ఇంకా నీకు పని దొరుకుతదా. నువ్వు ఇట్ల ఆలోచించుకుంటా ఉంటే రేపు గిట్ల నీ పిల్లలకు బువ్వ లేక ఏమన్నా అయితే దానికి నువ్వే బాధ్యురాలువైతావ్. అసలే నీ మొగుడు కూడ లేడు. అయిన మీకు, మీలాంటోళ్ళకి అలవాటేగా ఇవన్ని అని జ్యోతికి దగ్గరగా అచ్చి తన భుజం మీద చేతులేసాడు పటేల్.

ఆ మాటలకు మల్ల తన మీద చేతులు పడేసరికి ఒంట్లో సర్రుమని కోపం కంట్లో ఎర్రగా మారి " చేయి తీయ్ అంటూ పటెల్ ను నెట్టేసి, మంచిగా మాట్లాడండి సార్. మా గురించి మీకేం తెలుసు, పచ్చకామర్లు అచ్చినోడికి లోకమంతా పచ్చగా కనబడినట్లుంది. ఎవరు ఎట్లాంటోల్లో సూత్తనే తెలుతాంది. ఐన మేము, మీ అంతగనం కాదులెండి సార్. ఇంకోసారి మావోళ్ల గురించి తప్పుగా మాట్లాడితే మంచిగా ఉండదు అని కోపంగా మాట్లాడింది జ్యోతి.

అబ్బో రేషం బాగానే అస్తది. "నువ్వెంతా సంసారివైనా, నిన్ను పది అని పదిమందిలో మెప్పించుకుంటా నాకా తరికుంది. కానీ, నీకు ఈ పని తప్ప వేరే గతిలేదు ఆలోచించుకో, నేను అడిగింది నువ్వు ఒప్పుకుంటే రేపటినుండి పనికి వచ్చాయ్, లేకపోతే నీ కర్మ" అని రూంలో నుండి బయటకచ్చి క్యాంపర్ దగ్గరకు పోయిండు పటేల్.

జ్యోతికి ఇంకా ఎక్కువ కోపం పెరిగిపోతున్న, ఏం జెయ్యలేక మౌనంగా నిలబడిపోయింది.

అరేయ్ శ్రీను, జ్యోతికి రెండు అన్నం పార్సెలు కట్టి ఇయ్యరా అంటూ క్యాంపర్లో ఎల్లిపోయిండు పటేల్.

పార్సెల్లు కట్టి జ్యోతికి ఇచ్చుకుంటా ఏమన్నాడు చెల్లె, రమ్మన్నడా పనికి అని అడిగిండు శ్రీను.

ఏంది నా బత్కు గిట్ల అయిపోయింది. ప్రతోనికి లోకువైపోయినని ఏడ్సుకుంటు, శ్రీను మాట్లాడుతున్న పట్టించుకోకుండా ఇంటికెళ్ళచ్చింది జ్యోతి.

ఎడిసేది పొరగాళ్ళు జూత్తే బెంగ పడతరని తన కొంగుతో మొకమంత తుడుసుకొని, ఇంటెనక చింతచెట్టు కింద చింతపండు కొడుతున్న నర్సవ్వ దగ్గరకు పోయి కుసుంది జ్యోతి.

జ్యోతిని సూడగానే నర్సవ్వ "పోయిన పని ఏమైంది బిడ్డ" అని అడిగింది.

హ అయ్యింది అవ్వ!

అవ్వా......!

చెప్పు బిడ్డ.

ఇన్ని ఏళ్లలో నీకెప్పుడు ఆడదానిగా ఎందుకు పుట్టిన అని అనిపియ్యలేదా అని అడిగింది జ్యోతి.

ఎందుకు అనిపియ్యలేదు బిడ్డ మస్త్ సార్లు అనిపించింది. మనం ఇంట్ల లోకువే బయట లోకువే. ఎట్లనో చెప్పన ముసలోడు ఊళ్ళందరికి ఎట్టి చేత్తే, నేను మీ ముసలోనికి ఎట్టిచేసేది. పొద్దుగాల పనికి పోయినకానుంచి ఇంటికచ్చే వరకు, ఎవడో ఒకడచ్చి గుంజేదాక ఆడదానే అనే సంగతే యాదిరాని మన బత్కు గూర్చి ఇగ చెప్పు ఎట్లుందో. మల్ల అందరూ ఆడాళ్ళు ఒక్కతీరు కాదు బిడ్డ, అద్దాల రైకలు కట్టిన వాళ్ళు వేరు, ఉప్పుపెలిన కొంగులు కట్టిన మనం వేరు ఇవన్ని పోను పోను నీకే అర్ధం అయితదిలే.

ఐన గివన్ని అడుగుతున్నావ్ ఏమైంది బిడ్డ అని అడిగింది నర్సవ్వ.

ఏంలే అవ్వా ఊకనే అడిగిన అని సమాధానమిచ్చింది జ్యోతి.

సరే బిడ్డ ముసలోడు అచ్చె యాలయ్యింది, నేపోత అని అంత సదురుకోని వెళ్ళిపోయింది నర్సవ్వ.

అట్లనే చింతచెట్టు కింద కూసోని ఆలోచిస్తూ ఉండేసరికి చీకటయ్యింది. క్యాంప్ నుండి తెచ్చిన పార్సెల్లు పొరగాళ్ళకి తినబెట్టి, చెరోపక్కన ఏసుకొని పడుకోబెట్టింది. పొరగాళ్లనైతే పడుకోబెట్టింది కానీ, తన ఆలోచనలు మాత్రం మత్తడి పోషినట్లు పొంగిపొర్లుతున్నాయి.

సరిగా నిద్రపోకపోవడం వల్ల కళ్ళు ఎర్రగా అయి, ఆరిపోయిన ఏడుపుమొకంల ఉంది జ్యోతి. పని తీర్సుకొని, నర్సవ్వ దగ్గరకు పోయి " అవ్వ  నేను పనికి క్యాంప్ కాడికి పోతున్న పొరగాళ్ళు లేస్తే రమ్మని చెప్పు అని చెప్పింది జ్యోతి.

జ్యోతికి తనలో తనకే ఎన్నో తలంపులు, ఈ కరోనా వల్ల సత్తమో లేదో కానీ, ఇట్లనే ఉంటే ఆకలికే సచ్చేట్లు ఉన్నాం. దీనివల్ల నా పొరగాళ్ళకి ఏమైనా అయితే పాపం నాదే అయితది. నాకు దారిలేక పోతున్న, దారి కాదు గతిలేక వేరే గతిలేక పోతున్న, దీనికి సమాజం నాకేం పేరు పెడతారో తెల్సుకానీ, నా కడుపుకోతకు ఏం పేరు పెట్టగలరు అని తన బాధ నుండి అచ్చిన ఏడుపునంత అనుసుకుంటూ క్యాంప్ వైపు వేరే గతిలేక కదిలింది జ్యోతి.

 

ఈ సంచికలో...                     

Jun 2021

ఇతర పత్రికలు