కవితలు

కవితలు

మే డే

ఎన్నో పూలు తమకు తాముగా రాలి

భావితరాలకు విత్తనాలుగా మారి

 

పేదరికానికి, శ్రామికత్వానికి

సారుప్యతలు తప్ప సరిహద్దులండవని

"ప్రపంచ కార్మికులారా ఏకంకండ"ని

ఎలుగెత్తి చాటిన దినం

 

శ్రామికత్వం,సమైక్యత్వం,సమానత్వం

ప్రపంచ ప్రగతికి ప్రదీపికలుగా

విశ్వమానవ కార్మికతత్వమే

విశ్వమానవ సౌభ్రాతృత్వమని

పిడికిలెత్తి నినదించిన దినం

నేడే..."మే" డే...

*మే 01 "మే"డే సందర్భంగా...

 

కవితలు

నేను మళ్లీ వస్తాను

భయోత్పన్నమైన స్థబ్దత

ఐ కాంట్ బ్రీత్

వీ కాంట్ బ్రీత్ గా

లక్షల ఊపిర్లు అగిపోతున్న

కరోనతో కళేబరాలు

స్మశానంలో స్థలంకై వెతుకుతున్న

చితిమంటల విస్ఫోటనం

కమరు వాసనై వీస్తుంటే

చీకట్లోని ప్రజలకి

మిణుగురులైన మిగల్చని

ఫాసిస్ట్ వేవ్ ఇది

ఆశయలకు అంకితమై

నిర్భంధాలకు నిటారుగా నిలిచి

అసమ సమాజంపై

త్యాగల ఔషధలను వెదజల్లిన

వృక్ష సముహలపై

నిషేదపు ఆజ్ఞాల్ని ప్రకటించి

నిశబ్దపు డ్రోన్లతో

మానవ హననం జరుపుతుంటే

ప్రశ్నించకుండా నేను ఉండలేను

స్వేచ్ఛ నా ఊపిరి

ప్రశ్నించడం నా హక్కు

బహిరంగ చెరసాలలో

నన్ను మాయం చేసిన

నేను మళ్లీ వస్తాను

వసంతపు చిగురునై

 (పౌర రచయిత ప్రజా విద్యార్థి సంఘలపై నిషేదాన్ని విధించడంపై నిరసన తెలుపుతూ రాసిన సందర్భం)

కవితలు

పోయెట్రీ టైమ్ - 11

రాస్తాను నిను నా కావ్యంగా..

గీస్తాను నిను నా ఊహాచిత్రంగా..

------

దివి నుంచి దిగివస్తావా దివ్యతారలా..

దివ్వెవై వెలుగుతావా నవ్యగీతిలా..

------

నీ చూపుల రహదారుల వెంట నడుస్తూ

ప్రేమలోక సరిహద్దులు దాటుతాను..

-----

నీ చిరునవ్వుల నీడల్లో ఎన్ని వసంతాలో..

నీ చిరుకోపం జాడల్లో ఎన్ని గ్రీష్మాలో..

 ------

నా ఎదను

నీ ఎదలో పదిలంగా దాచుకో..

సరాగాల ఉయ్యాల హాయిగా ఊగిపో..

సంతోషాల సందళ్ళలో మునిగి తేలిపో..

 

 

 

కవితలు

కదిలించే మనస్సు కీలుబొమ్మ 

రాజీపడని ఉద్యోగ

జీవితంలో పయనించి

అవిరాలమైన సేవలందించి

విరామం కొరకై

పదవీ విరమణ పొందిన

స్త్రీ అనుభూతుల సారమే

కదిలించే మనస్సు కీలుబొమ్మ...

 

పదవీ విరమణానంతరం

కుటుంబం సమాజాల మధ్య అనుబంధ బాంధవ్యాలను

సమూలంగా చిత్రీకరించిన

సమగ్ర సమాహార రూపం

కదిలించే మనసు కీలుబొమ్మ

ఇతరుల కనువిప్పు చేసే

స్త్రీ అనుభవాల సంఘటిత

అద్భుత గాధ....

 

అమ్మను మదింపు చేసుకునే పలకరింపుతో ...

ఈ కథ ఆరంభం అవుతుంది

 

అమ్మ గర్భం దాటొచ్చి

జగతికి పరిచయం అయ్యాను

అన్ని దశలు ధీటుగా దాటుతూ

దశలెన్నో మార్చుకుంటూ

దిశానిర్దేశం చేస్తూ

నా చివరి దశకు చేరి

నోట మాటలను చెప్పలేక రాస్తూ

మీ ఎదుట ఉంచుతున్నాను...

 

మనిషి జీవితమొక

నాటకాల జగతిలో

జాతకాల జావళి

పాలోళ్ళ మాటలు

నిజజీవిత గుణపాఠాలు...

ముసుగు వేసుకున్న మనసు

మసక బారిన కళ్ళలో

ఆప్యాయత లేని ప్రేమ...

నడవలేక నడుస్తున్న

నా జీవితం ప్రేమానురాగాల కై పాకులాడుతున్న బంధుత్వం...

 

సమయానికి సాకు లేదు ఆగడానికి

నా తపన కు మార్గం లేదు ప్రయాణించడానికి...

సాగుతోంది ఆగకుండా

నా జీవిత ప్రయాణం...

తోలుబొమ్మ సైతం హంగులన్నింటితో రంగులను

సంతరించుకొని కదలికలతో అందరిని ఆహ్లాదపరుస్తుంది...

 

కానీ జీవనోపాధి పేరిట మమతానురాగాలకు

దూరమవుతున్న

బంధుత్వమును

ఏమీ అనలేక నిరాకరించలేక

బరువెక్కిన గుండెతో

మదింపు చేసుకుంటూ

కదలని కీలుబొమ్మ లాంటిది

నా మనసు...

 

 చివరగా యువతరానికో సందేశం

 

యువతరమా ముందడుగెయ్ చదువుకున్న విలువలను

చాటి చెప్పు...

కనుమరుగవుతున్న మనుషుల

మధ్య బంధాలను బతికించు... బంధమనే విలువకు

బాధ్యతగా మెలుగు...

విశాల దృక్పథానికి

నిదర్శనమై నిలువు...

నిరాడంబరమైన జీవితానికి బాటలు వేయ్...

నిస్వార్థ సేవకు నిరంతరం

కృషి చేయ్...

సమాజ శ్రేయస్సుకు

నువ్వే ఒక దర్పణం...

సమాజాభివృద్ధి నీవే ప్రతిబింబం...

 

 

కవితలు

పొరుబాటలో ఒరిగిన అమరులకు జోహార్లు

పల్లెను విడిచి పట్నం వొచ్చినా

ఆరాటమే తప్ప ఆనందం లేదు!

అరకొర బతుకుల్లో అనాధిగా ఉన్నాను

బంధీకానను... నేను బంధీకానను...

ప్రైవేట్ దోపిడి కొలువులో బందీ కానను!

తల్లిదండ్రులను వదిలిపెట్టి

ఉద్యమంలో వెనుకడుగేసి

ఉరుకు పరుగుల బతుకుల్లోని

ప్రైవేట్ కొలువులో బంధీకానను...!

బాధ్యతలన్నీ మీదపడి బతుకుబాటలో లీనమై

సాటి మనిషిని పలకరించే తిరుకలేని బంధీకానను!

బంధుమిత్రులంతా దూరమయ్యీ

బతుకు దెరువు బాధపట్టే

అణువణువునా అనాధిగానున్న ఆప్తమిత్రులు గుర్తుకొచ్చే

రాజ్యం సృష్టించిన బతుకు బండిని నడుపుతూ

కన్నవాళ్ళకు కానరాని దూరంలో

పలువురిని పలకరించే తీరిక లేని

కృత్రిమ జీవనయానం నాది!

పుట్టిన పల్లెలో

పెరిగిన దోస్తులతో

కలిసిమెలిసి కేరింతలతో ఆడుకునే సమయం

ఎప్పుడూ వస్తుందో

ఎవరూ మోసుకొస్తారో

ఏ పోరాటం వల్ల నా "బందీ జీవితం" బద్దలవుతుందో

ఎంతేంత మంది పుడమితల్లి ఒడిలో ఒరిగిపోతున్నారో

వాళ్ళ ఉద్యమ చైతన్య అడుగులకు కన్నీటి జోహార్లు

 

కవితలు

మంచి పుస్తకం 

మంచి పుస్తకం

మా మంచి పుస్తకం

మందహాసంతో పలకరించి

మదిలో మమతను కలిగించును

మనోవికాసాన్నందించి

మంత్ర ముగ్ధులను గావించును

మధుర భావాలనందించి

మనోల్లాసం కలిగించును

మార్కెట్ విషయాలందించి

మోతుబడిని గావించును

మంచి మిత్రునిగా మన్నించి

మనో నిబ్బరాన్నందించును

ముదిమి తనంలో ముచ్చటించి

మురిపాలనందించును

మూడాచారా ముసుగు తొలగించి

మూర్తిమత్వం అందించును

మృష్టాన్నాన్ని ముందుంచి

ముసలి తనాన్ని తొలగించును

మోహము నుండి మరలించి

మోక్షము నందింపజేయును

మత మౌఢ్యాన్ని అంతం చేసి

మానవత్వాన్ని మేల్కొల్పును

మేధస్సును అందించి

మేలిమి మానవుని గావించును

మేఘ జ్యోతిని అందించి

మహాత్మునిగా మార్చ వచ్చును

అదియే అదియే అంతిమ లక్ష్యం

అమూల్యమైన పుస్తక విశిష్ఠ విజయం

 

     

కవితలు

నాకున్నది కోరిక 

నాకున్నది కోరిక

నేను రాసే రాతలు

అందరికి మేలు చేసేవిగా ఉండాలని

ఆలోచించేవారికి ఆదర్శంగా ఉండాలని

మాట్లాడేవారికి వాస్తవంగా ఉండాలని

బాధల్లోనివారికి బాసటగా ఉండాలని

నాకున్నది కోరిక

నేను రాసే రాతలు

వృద్ధునికి ఆసరనిచ్చే చేతికర్రల ఉండాలని

దేశసైనికుల గుండెదైర్యంగా ఉండాలని

విద్యార్థులకుండే క్రమశిక్షణగా ఉండాలని

ఉపాధ్యాయుడిచ్చే ఉపదేశంగా ఉండాలి

నాకున్నది కోరిక

నేను రాసే రాతలు

తండ్రి హెచ్చరించే హెచ్చరికలా ఉండాలని

తల్లి లాలించే లాలిపాటల ఉండాలని

అందరికి మంచిచేసేదిలా ఉండాలని

అందరిలోఆలోచన రేకేతించేదిలా ఉండాలని

నాకున్నది కోరిక

 

కవితలు

తెలుసు 

తెలుసు

నిప్పుకు తెలుసు

గాలి వల్ల విర్రవిగుతానని

 

దీపనికి తెలసు

గాలి వల్ల మాయమవుతానని

 

భూమికి తెలుసు

భూకంపం వల్ల బద్ధలవుతానని

 

సముద్రానికి తెలుసు

అలల వల్ల  మాయమవుతానని

 

పగలుకు తెలుసు

చీకటి వల్ల మాయమవుతానని

 

చీకటికి తెలుసు

పగలు వల్ల మాయమవుతానని

 

మనిషికి తెలుసు

మరణం వల్ల మాయమవుతానని

 

నిప్పు,దీపం,

భూమి,సాంద్రం,

రేయి,పగలు,

మనిషి  అన్నింటికి తెలుసు  వారి శత్రువేదో

శత్రువు కోసం నిరంతరాయంగా  యుద్ధం

చేస్తునే ఉన్నాయి.....

కవితలు

ఆవేదన

క్షణకాలం గడవనే లేదు

కళ్లైన తెరవనే లేదు

దరిద్రం అంటూ మొదటి పిలుపు

ఆడపిల్లే పుట్టిందని అమ్మ కి వేదింపులు

నానమ్మ,తాతయ్య దగ్గరికి రానే లేదు

నాన్నైతే ఎత్తుకోనే లేదు

 

అన్ని తానై అల్లారు ముద్దుగా

అమ్మ పెంచుకుంటున్న వేల

బడి ఈడు పిల్లలతో బడి కి పోదాం అనుకుంటే

బాధ్యత మరచిన నానమ్మ

ఆడపిల్లకు చదివేందుకు

సదివేవరిని ఉద్దరిస్తవని సూటి పోటి మాటల్తో పసి హృదయాన్ని చిదిమేస్తుంటే

ఏమి సేయలేక తల్లడిల్లుతున్న కన్న తల్లికి ఏమని చెప్పేది నే చదువుకుంటా అని

 

బండెడు చాకిరీ బుజాల కెత్తి

బానిసలా చూస్తున్నా

బాల్యాన్ని కనికరం లేకుండా

చిదిమేస్తున్నా

చదువంటే ఇష్టం చావక

చదువుకుంటా నాన్న అంటే

సదివించలేను పని నేర్చుకో అని నాన్న విసుగ్గా చీదరింపు

 

కాలమే కరుణించదా అని బాధపడుతున్న క్షణం లో అటు గా వెళ్తున్న మాస్టారు ఇటుగా చూసి చదువు  విలువ తెలిపి

చదువుకు దూరం చేస్తే శిక్షార్హులు అవుతారనే బెదిరింపుకు ఆలోచనలో పడ్డ నాన్న సర్కారీ స్కూల్లో చదువు కోడానికి అంగీకారం

పని చేస్తూ చదువు కోవాలనే షరతు పై

 

ఎలాగోలా పాఠశాలలో చేరితే పదైన పూర్తి కాకుండానే పసి ఎదపై పసుపు తాడు ఉరి తాడు లా బిగుసుకుంటున్న క్షణం భవిష్యత్తు అంధకారమైన ఆనవాళ్లు కల్ల ముందే కదలాడుతున్న సమయాన

పోలీస్ ఆఫీసర్ హెచ్చరిక బాల్య వివాహం నేరం అని

బాద్యులందరు కారాగార వాసం అనుభవించాల్సి వస్తుంది అని

 

వెనకడుగు వేసిన నాన్న వెనుదిరిగి చూడ నెలేదు

మనస్సులో సంతోష పడుతూ పై చదువులకోసం కళాశాలకు వెళ్ళిన నేను డిగ్రీ పూర్తి చేశా

 

చదువు కు సమానమైన ఉద్యోగం చేస్తూ శబాష్ అనిపిం చుకున్న నేను చిన్న ప్పటి నుండి దొరకని ప్రేమ మిత్రుడి ద్వారా దొరికినందుకు

సంతోషపడి

మనసు పడిన వాడిని

మనువాడుదామనుకుంటే

పరువు కత్తి ఏలాడే ఎదపై

 

దుఃఖాన్ని దిగమింగుతూ అమ్మ ప్రాణానికి వేల నా వివాహామంటూ నాన్న బెదిరింపుకి తలవంచిన నేను గృహిణి ఐయ్యాను

 

ముతక మాటలతో, మనస్సులో మలినంతో

చిత్ర హింసలకు గురిచేసే పెనిమిటి ఎవరికి చెప్పేది ఏమని చెప్పేది కలహాల కాపురం హద్దు మీరుతున్నదని

 

మనువాడిన వాడు

మురిపిస్తాడానుకుంటే

మూడు మూళ్ళ బంధం

మూన్నాల్లాయ్యేనా

 

సృష్టి కి మూలం స్త్రీ అంటారు

 స్త్రీ వేదన ఆలకించే వారెవ్వరూ, ఎదగనిచ్చే వారెవ్వరూ

ఆత్మాభిమానం తో బతుకుదామనుకుంటే

అడ్డుతగిలే వారే తప్పా ఆదరించే వారే కరువయ్యారు

స్వశక్తితో పైకొద్దామనుకుంటే చీదరించుకునే వారే తప్పా చిరునవ్వుతో స్వాగతం పలికే వారే లేరు

మగవాళ్ళతో సమానంగా బతుకుదామనుకుంటే వేధింపులే ఎక్కువాయే...

మగవారు ఎప్పుడైతే ప్రతి స్త్రీ లో ఓ సోదరిని, ఓ తల్లిని ఓ చూస్తారో అప్పుడు...నిజమైన సమానత్వం లభించేది...

          

           

కవితలు

వాడా – వీడా

ఎవరోయ్ మనిషి ! ఎవడోయ్!

ఉగ్రవాదం ఉసిగొల్పిన"వాడా"

రాజకీయం రాచరికం చేసిన"వీడా",

ఎవరోయ్ ? ఎవడోయ్ ?

 

అమ్మాయిల పైనా ఆసిడ్ పోసిన"వాడా",

కన్నవాళ్లని సైతం కాటేసే"వీడా",

ఎవరోయ్ ? ఎవడోయ్ ?

 

దొంగతనాన్ని దొరతనం చేసిన"వాడా"

మంచిని మాయం చేసే"వీడా",

ఎవరోయ్ ? ఎవడోయ్ ?

 

ధరిత్రిని ధనంగా దోచే"వాడా"

ప్రకృతిని వికృతంగా చేసే"వీడా"

ఎవరోయ్ ? ఎవడోయ్ ?

 

ఎవరోయ్ మనిషి !

  ఎవడోయ్ ?

 

కవితలు

నేను

ఏ కనుల

కలల ఆకాశంలో

చిగురించని

కలను నేను

ఎంతటి

స్వేచ్ఛా గాలిలోనైనా

ఊపిరాడని ప్రాణిని నేను

నలుగురితో కలిసి

నడువలేని

నవ్వలేని

వసంతాల నుంచి

విసిరేయబడ్డ

నవ వసంతాన్ని

నేను

నేను అంటరాని వాన్ని కాదు

ఏ అంధునికి కనిపించని

అద్భుత ప్రేమని

 

 

 

ఈ సంచికలో...                     

MAY 2021

    ఇంటర్వ్యూలు

ఇతర పత్రికలు