కవితలు

(January,2020)

ఎడిటోరియల్ బోర్డు

గౌరవ సంపాదకులు :            ప్రొ. కాత్యాయనీ విద్మహే

సంపాదకులు :                           వంగాల సంపత్ రెడ్డి 

సంపాదక వర్గం :                       దాసరి మల్లయ్య

                                                             ఉప్పులేటి సదయ్య

న్యాయ సలహాదారులు :     ఈదుల మల్లయ్య

నాజీల నింగి నీడన కాందిశీకులు

బహుశ ఈ మహా నగరంలో

సుమారు కోటి జీవులుండొచ్చు

కొందరు ఆకాశ హర్మ్యాల్లో నివసిస్తే

కొందరు కలుగులో వసిస్తున్నారు

అయినా మనకింత చోటు లేదు

ప్రియా, అయినా మనకింత చోటు లేదు

 

ఒకప్పుడు మనకో దేశముండేది

అంతా సుందరంగా బంధురంగ వుండెదని

మురిసి పోయాము

విశ్వదర్శినిలో అది ఇప్పటికీ కన్పిస్తూనే వుంది

మనమిక అక్కడికి వెళ్లలేం

ప్రియా, మనమిక అక్కడికి వెళ్లలేం

 

మన పల్లెలో గుడి ప్రక్కన పున్నాగ వృక్షం

ప్రతి వసంతంలో చిగురిస్తుంది , పుప్పిస్తుంది .  

కానీ మన పాత పాస్పోర్టులు ఆ పని చేయలేవు

ప్రియా, పాత పాస్పోర్టులు ఆ పని చేయలేవు

 

కౌన్సిల్ అధికారి బల్లగుద్ది మరీ చెప్పాడు  

పాస్ పోర్టు లేనట్లైతే మీరు మృతజీవులు "

కానీ మనమింకా బతికేవున్నాం

ప్రియా, మనమింకా బతికేవున్నాం

 

కమిటి వద్దకు వెళ్లాను కుర్చీ చూపారు

కూర్చోమన్నారు పై ఎడు వెళ్లిపొమ్మని

నమ్రతతో సెలవిచ్చారు

కానీ మనమీనాడు ఎక్కడికి వెళ్లాలి ?

ఒక బహిరంగ సభ కెళ్లాను

అక్కడ వక్త ఇలా అన్నాడు  

ఈ రోజు వాళ్లను అనుమతిస్తే

వాళ్లు మన నోటికాడి కూడు లాక్కుంటారు  "

అతడు మాట్లాడింది

నీ గురించి నా గురించి  

ప్రియా, అతడు మాట్లాడింది

మనలాంటి కాందిశీకుల గురించి

 

నింగిలో పిడుగు గర్జన విన్నట్లనిపించింది

అతడు హిట్లర్ . .

ఐరోపా నుద్దేశించి అంటున్నాడు

వాళ్లు కచ్చితంగా తప్పని సరిగా చావాలి "

అతడి మనసులో వున్నది మనమే

ప్రియా , అతడి మనసులో వున్నది మనమే

 

గుంజకు తాడుతో కట్టిన

పెంపుడు కుక్కను చూశాను

తెరవబడిన తలుపులోంచి

పిల్లి పిల్లను యజమాని లోనికి రానివ్వగా చూశాను

కానీ అవేవి జర్మన్ యూదులు కావు

ప్రియా , అవేవి జర్మన్ యూదులు కావు

 

హార్బర్ కెళ్లి దిగువన రాయిపై

స్వేచ్ఛగా వున్నట్లు నిల్చున్నాను

చేపలు స్వేచ్చగా ఈదడం చూశాను

ఇది అంతా జరుగుతోంది

నా పాదాలకు పదడుగుల దూరం లోపే

ప్రియా , పదడుగుల దూరం లోనే



అడవి గుండా నడుస్తూ

చెట్టల్లో పక్షులను చూశాను

వాటిల్లో వాటికి మన మనుషులలో వలే

రాజకీయాల్లేవు , నాయకుల్లేరు

అవి స్వేచ్ఛగా సరళంగా పాడున్నాయి

వాళ్లది మానవ జాతి కాదు

ప్రియా , మానవ జాతి కాదు

 

స్వప్నిస్తూ వేయి అంతస్థుల

భవంతిని చూసాను

వేయి కిటికీలు వేయి తలుపులు

అందులో ఒక్కటి కూడా మనవి కావు

ప్రియా , అందులో ఒక్కటి కూడా మనవి కావు

 

కురుస్తున్న మంచులో

ఒక విశాల తలంపై నిల్చున్నాను

పదివేల సైనికులు బాతులలా*  కవాతు చేస్తూ

వెనక్కి ముందుకు నడుస్తున్నారు

వాళ్లు నా కోసం , నీ కోసం వెతుకుతున్నారు

ప్రియా , వాళ్లు నా కోసం , కోసం వెతుకుతున్నారు

(W . H . AUDEN : Refugee Blues కవిత స్పూర్తితో Goose step March : నియంతలు ఇష్టపడే సైనిక కవాతు . . . 1994 తరువాత చాలా దేశాలు ఈ కవాతును ఉపసంహరించుకొన్నాయి )


ఈ సంచికలో...                     

Jan 2021

ఇతర పత్రికలు