కవితలు

(October,2021)

ఎడిటోరియల్ బోర్డు

గౌరవ సంపాదకులు :            ప్రొ. కాత్యాయనీ విద్మహే

సంపాదకులు :                           వంగాల సంపత్ రెడ్డి 

సంపాదక వర్గం :                       దాసరి మల్లయ్య

                                                             ఉప్పులేటి సదయ్య

న్యాయ సలహాదారులు :     ఈదుల మల్లయ్య

దుఃఖపు ఊబి

ప్రేమించడం

మొదలుపెట్టినప్పటినుంచే

దుఃఖించడం ఆరంభమైంది

రోజురోజుకీ కొంచెం కొంచెం

దుఃఖంలోకి దుఃఖం రగుల్చుతున్నమంటల్లోకి

చొచ్చుకు పోతున్నాను

గోతంలో ఇసుక పోసి కూరినట్టు

లోపల లోపలికి వేదన కూరుకుపోతావుంది

 

ఎక్కడెక్కడో తిరుగుతూ వున్నా

ఏడుపు గుంజకు కట్టేసిన కుక్కపిల్లలా

మనసు గిలాగిల్లాడుతున్నది

 

పర్వతాలకు

హిమాలయాలని

వింధ్యా సాత్పురాలని పేరుపెట్టేవాళ్ళకు

గుండెలోపలి దుఖఃపర్వతాలు కనిపిస్తాయా?

మోసుకుతిరుగుతున్న దిగులు సముద్రాలు

వినిపిస్తాయా???

 

కేవలం విలపించడం ఎంత తెలివిమాలినతనం?

కేవలం దుఃఖించడం ఎంత పిరికితనం?

ప్రేమించి ప్రేమించి

ప్రేమకోసమే దుఃఖపుఊబిలో దిగబడిపోతూ..

 

కూర్చున్న కుమిలే చోటుమీద

నడుస్తున్న నగ్నదారిమీద

దారికి ఇరువైపులా 

నిస్సహాయతగా నిలబడ్డ చెట్లమీద గుట్లమీద

రాళ్లురప్పలు మీద ,తుప్పలు మీద

తుప్పలకు ఆవల అరణ్యాలమీద

అరణ్యాల ఎదలు పాడే పాటలుమీద

పాటకు పరవశించి చిందుతొక్కే పక్షిరెక్కలు మీద

ఎంత ప్రేమ ఉంటే ఇంతటి దుఃఖదార ఉబుకుతుంది

ఎంత ప్రేమ ఉంటే ఇంతటి దిగులువాగు పారుతుంది

 

ప్రేమించడం పరమ పవిత్రమైన కార్యమని

కాలం నుదుటిపై వణికే పెదవులతో

తనివితీరా ముద్దాడిన శోకగీతం

ఎంతకాలమిలా పొగిలిపొగిలి పారుతుంది??

                     *

యీ పొడవాటి దుఃఖాలు సాగిసాగి

దుఃఖపు లోయలు పగులుతాయని

ప్రేమల మైదానాలు పిగులుతాయని

ప్రేమించడం మొదలైనప్పటినుంచి

దుఃఖపు కళ్ళతో ఆశగా ఎదురుచూస్తున్నాను

దుఃఖానంతరం మండే ఆక్రోశగీతానికై..!

 

 


ఇతర పత్రికలు