మా రచయితలు

రచయిత పేరు:    బండారి రాజ్ కుమార్

కవితలు

ఒక పీడ కల

ఫ్యూచర్ డిజిటల్ తెరలపై బ్రేకింగ్ న్యూస్ 

 

"రైతులు కావలెను

మూడు పూటలా తిండి

ఆకర్షణీయమైన జీతం

ఉంటానికి వసతి సవులతు

వారానికి రొండు సెలవుదినాలు

ఆసక్తి వున్నోళ్లు సంప్రదించగలరు

వయసు పరిమితి లేదు"

 

ఇది రేపో మాపో వెలువడే ప్రకటన

కార్పోరేటు మాయా గొంగట్లో మెతుకులేరుకునే గతి పట్టబోతుందా ?

బ్రేక్ తర్వాత సూద్దం

 

         *  *  *

భూమిపైకి పంపిన మరో ఉపగ్రహం

అన్నదాత ఆనవాళ్లు దొరికినట్టు సమాచారం

పురాతన యుగంలో మట్టిని సాగుజేసి పంటలు పండించేవారని పరిశోధనల్లో తేలింది

అక్కడక్కడా నీటిజాడలున్నట్టు తెలుస్తోంది

భవిష్యత్ లో భూమి మీదికి మకాం మార్చినా నోరెళ్లబెట్టాల్సిన పన్లేదు

 

          *  *  *

 

కన్నంటుకున్నదో లేదో ఒక పీడకల

దిగ్గున లేచి కూసున్నడు రైతు

మాటల్ల మాటలు గలిపి ముచ్చట్లల్ల బడ్డం

 

 

నేను:

 

ఎవుసం కొండెక్కినంక

ఊళ్లన్ని వలసెల్లిపోయినంక

నువ్వొక్కడివే ఎన్నేండ్లని ఒంటరిగా యుద్ధంజేత్తవుజెప్పు?

 

పల్లెలు పట్నం సోకుల బడ్డంక

పట్నమే పల్లె పొలిమేర దాటినంక

పల్లె పంటభూములన్నీ పట్నం భవంతులకు పునాదులైతాంటె

సూసుకుంట సూసుకుంట నువ్వింకా ఇక్కడే వుంటవా జెప్పు ?

 

రైతు :

 

మాకు తిండిగింజలు దొర్కుతలెవ్వని

పంట పండించే రైతు జాడదియ్యమని

రేప్పొద్దున ఎవలన్న రాకపోతరా..ని ఎదురుసూత్తాన

 

నోట మాట పడిపోయింది 

సుట్టూతా  దిక్కులేని శూన్యం

ఓ పిచ్చివాడి వెర్రి ప్రేలాపన

ఎవడురా నా గుండెను తోలుతిత్తిని జేశింది? అనంత దుక్కపుటిత్తుల్ని నాటిన బాటసారీ..నువ్వు నడిచిన తొవ్వనెందుకు మలిపేసుకుంట పోతానవుగీ వశీకరణమేదో నీ ప్రియసఖిపై పారలేదంటే నేను నమ్మను. వివశుడవై కొండకోనల బిగి కౌగిట్లో నిశ్చింతగా సేదతీరుతున్నావా? విస్ఫోటనమైన అగ్నిపర్వతం శాంతంగా ఎలా వుండగలదన్నదే సిసలు ప్రశ్న?

మొఖంమాడ్సుకున్న మబ్బులనేమని ప్రశ్నించదలిచావు నాయినా? వొట్టిపోయిన మొగులు గుండెల్లోంచి వుబికే ఊట కోసమా నీ ప్రయాస? మూడంకేసి మూలుగుతున్న రాత్రికి సపర్యలు చేస్తున్న నిన్నుజూత్తె ఓ జాలిచూపు బహుమతిగా విసిరేస్తుందనేగా మనసంతగా బెంగటిల్లింది!

పారుతున్న నది నీ దోసిళ్లనిండా చేరి దూప ఆర్పుతదనుకోవడం యిప్పుడో వెర్రిభ్రమ. నీదన్క చేరేలోపే గమ్యం మార్సుకున్నతనాన్ని తల్సుకుని ఎన్ని యుగాలు పొగిలి పొగిలి ఏడ్శినా తడి జాడ కంటపడదు. నిజంలాంటి కలలో.. కలసొంటి వాస్తవంలో పారదర్శకపు ఉల్లిపొర మనసు సంఘర్షణను వేరెవరూ తర్జుమా చేయలేరు.

విరహానికీ లిపిని సిద్ధం చేస్తున్నవాడా.. పేటెంట్ కోసం అర్జీ పెట్టుకోకే! నీ ముందూ వెనకాల చెల్లాచెదురుగా పడివున్న నీఅసొంటి ప్రతిబింబాలకి ఏమని సమాధానం జెప్పుతవ్ ? కాళిదాసా.. నీ ప్రేయసి ఎలా దుక్కిస్తుందోనని విలవిలలాడుతూ మేఘసందేశం పంపుతావా? హతవిధీ.. నువ్వు నమ్మవుగానీ మేకప్పుల వెనుక మొఖాల్నే పురాగ సూడలేనోళ్లం, మనసుపొరల్లోని రాతి దుక్కాన్నెలా కరిగిస్తావని కలగంటున్నావో బోధపడలేదు. పోనీలే.. ఆ దుక్కపు వాసనను నీ మనసు ఆఘ్రానించిందంటే చాలు చాలు ఇకచాలు!

ఎహే.. జరసైసు! నువ్వేమన్నా...? చాల్లే నీ బడాయి. నీ వీరకటింగ్ లకి ఎవడి చెంపల మీదుగా అలుగు పారట్లేదు పోపోవోయ్ . ప్రపంచమేమన్నా...? గడ్డీగాసం మొలవట్లేదా? ఎన్ని గ్యాలన్ల ప్రేమను వొలకబోసినవ్ ఆమెలోకి! ఎన్ని మెట్రిక్ టన్నుల భారాన్ని మోస్తున్నవ్ నీ గుండెలమీద ? నీ నాటకానికి తెరదించవోయ్ . ఇదేంటి తడితడిగా...ఉప్పగా.. సైజూశి చెప్పడం లేదులే!

ఓరి పిచ్చోడా! ఎన్ని ప్రేమలేఖలు రాశినవు ? ఇంక రాత్తనే వున్నవా? సరే.. ఎంత రాయగలవో అంత రాయి. రాయిని రాయని నిర్ధారించుకునే వరకూ రాయి. రాయితో నీకింకేం పనిలేదని నీ మనసును బుజ్జగించే వరకూ రాయి. మళ్లీ మళ్లీ నిద్రలేపకు. రాయితో తలపగులగొట్టకు. రాయి. ఇదే ఆఖరిది అనేంత దీర్ఘకవితనొకటి రాసి ఆ సమాధిలోంచి బైటికిరా!

 

 

ఈ సంచికలో...                     

Nov 2020