మా రచయితలు

రచయిత పేరు:    కందుకూరి అంజయ్య

కవితలు

జమిడిక

ఊరంతా ఉసికై ఉడికి

కక్కుడు పారుడు కల్లోలం లేపితే

పోచమ్మతల్లి కన్నెర్ర జేసిందని

సల్లపరుసుటానికి

జబ్బకు జమిడిక ఏసుకుంటడు

దప్పుదర్వులతోని

జతకట్టిన జమిడిక జతులకు

చచ్చుబడ్డ కాళ్ళకు ప్రాణమొస్తది

కఠినశిలలు కాల్పనిక జగత్తులో విహరిస్తయి

 

సలిబోనం ఎత్తుకొని

సల్ల గురిగి పట్టుకొని

వేప రిమ్మలు కంఠహారంగా ధరించిన

కల్లు బింకుల కావడినెత్తుకొని

వెయ్యి కండ్ల తల్లికి వేడ్క చేయ

చిల్లుల కుండలు 

చిరునవ్వులొలుకుతుంటే

సల్లపరుస్తరు

 

మాపటేల మంత్ర ముగ్దులను చేసే

వాయిద్యాల విన్యాసాలు

నెత్తిమీద బోనం

బోనం మీద మండుతున్న గండ జిరుక

సుట్టబట్ట మీద సుతారంగా కొలువైతయి

గావుపిల్ల యాటపిల్ల 

పిల్లపాపలతోనే కలిసి నడుస్తయి

తల్లి సుట్టు తిరిగి 

సురాముప్పై మూడు కోట్ల దేవతలను తలుసుకొని

డప్పు మీద కూసుండి

పెయినిండ బండారి పూసుకొని

నుదుటికి ఎర్రబొట్టు పెట్టుకొని

చెటిల్ చెటిల్ అని ఈరగోల ఉరుముతుంటే

పెద్ద పెద్ద కండ్లు తెరుసుకుంట

అడుగులో అడుగేసి నడిస్తే

పూనకం వచ్చిన పోతలింగాన్ని చూసి

పెయిపొన్న ముండ్లు నిక్కపొడుస్తయి

 

నాలుగడుగులేసి 

రెండు చెక్కిళ్ళను

చిటికెలో చీల్చి

కింది పెదవిని అందుకొని

గొంతు కాడికి తెంపితే

గిలగిల కొట్టుకొనే గావుపిల్ల

చిలచిల చిమ్మే రక్తం

ఊదు మైసాక్షి ఉసి గొల్పుతుంటే

రక్షించుమమ్మా పోచమ్మా!

నిన్ను రాసవారలు గొల్తురమ్మా!

పాటపాడితే

కో అంటే ఓ అని పలుకుతది పోచమ్మ

 

ఎల్లమ్మ కథ చెప్పితే 

ఏరుపారినట్టు 

తడబడని నుడుగుల అడుగులు

తరగలెత్తుతయి

జమదగ్ని పరశురాముని

పౌరుషం చెప్పి

లందల దాగిన చందమామ

ఎల్లమ్మను కండ్లకు చూపుతరు

కాటమరాజు కొలుపుకు

కావడిబద్దలు సలాం చేస్తయి

ముంజల పండుగ

మురిపెం నింపుతది

ఊరు కొలుపు

చుట్టూళ్ళ బైండ్లకు పిలుపు

తలా ఒక పని ఆసరైతరు

రాత్రి రచ్చబండ కాడ కొలుపు

దొబ్బను నోట్లెపెట్టుకొని 

పేగులను మెడకు సుట్టుకొని

ఊరి చుట్టూ సర్వు చల్లుకుంట తిరిగితే

దుష్ట శక్తులు దూరమైతయి

 

జడిసిన కలలో ఉలికిపడ్డా

కోర్నాలు కోరినా

సందులు తలిగినా

పోయిలోని బూడిద పెద్ద మందైతది

మంత్రించి ఇస్తే 

మటుమాయమయ్యే ఆపదలు 

 

గ్రామ దేవతలను కొలిసే

ఊరిగొడుగులు

ఊట చెలిమెలు

జమిడికలు

కథలు

తేడా చూపు

పొద్దు పొడిసి బారెడెక్కింది. సుక్క పొంటెకు  మోట కట్టినోళ్ళు, నీళ్ళు దంగినాక, పొలం దిగింది  చూసుకొని, ఎడ్లను ఇడిసి వరిగడ్డకు కట్టేసి  ఇంటికి చేరుకొంటున్నారు.  యాతంకు పోయిన వాళ్ళు నీళ్ళు ఓడగొట్టి, గడ్డకెక్కి  నీళ్ళు పట్టిన  పొలాన్ని చూసుకొంటున్నారు. గూడేసేటోల్లు  గుండ్రాతి  తేలినంక అలిసిపోయి ఒడ్డెక్కి ఇంటి దారి పట్టిండ్రు.

మస్కుల లేసిన వాడ ఆడవాళ్ళు, పెండ  నీళ్ళు బకెట్ల కలుపుకొని అలుకు చల్లి ముత్యాల  ముగ్గులు పెడుతున్నరు. పాచి పని అయిన వాళ్ళు పొయి మీద ఎసర్లు పెట్టిండ్రు.   పొయి మీద ఎసులల్ల  గుటుక తుకతుక ఉడుకుతంది.

పువ్వుల మీదికి సీతాకోకచిలుకలు వచ్చి వాలినట్టు,  రంగురంగుల వస్త్ర ధారణతోని పిల్లలు. రెండు వరుసల్లో  నిలబడి వాడకు వస్తున్నరు. ఆ వరుస భూమి మీద నడుస్తున్న సింగిడి తీరుంది. అంతా ఒకే మాట, ఒకే  ఆట.... ‘వందేమాతరం’, భారత మాతకు జై , మహాత్మ గాంధీకి జై,  జవహర్ లాల్ కు జై అని ఒకరంటే  మిగతా  పిల్లలు అంటున్నరు. పిల్లలు ప్రభాత భేరితోని వాడను పలకరించ వచ్చినట్టుంది. పిల్లలను నియంత్రించే పంతుళ్ళు,  వాళ్ళ చేతుల్లో  వాయిలి  బరిగెలు.

" ఎత్తండీ ఎత్తండీ స్వాతంత్యపు జండా

  ఎత్త వోయి ఎత్తు ఎత్తు ఆకాశంనిండా”  పాటలకు,  నినాదాలకు దిక్కులు మారుమోగుతున్నయి. వాడ ఉలికిపడింది.
అది చెబ్బీస్ జనవరి రోజు . పిల్లలను చూసి నాకు ఉత్సాహం కట్టలు తెంచుకున్నది.  ఒక  ఉన్మాదం ఆవహిస్తే  సోయి దప్పినట్లు , ఆ పిల్లల బారుల నేను  నడుస్తున్న. మెల్లమెల్లగా వాళ్ళు ఇచ్చే నినాదాలు అర్థం చేసుకొని, గొంతు కలుపుతున్న.

నాలుగు పానాదులు తిరిగే  వరకు బడి  రానే వచ్చింది .
అక్కడ జండా ఎగురవేసి వందనం చేసిండ్రు . ఏవేవో మాట్లాడిండ్రు.  చివరకు చప్రాసి  ‘బరివాత  భామ’ అనుకుంట వచ్చి నాకు  కొబ్బరి బెల్లం పెట్టిండు . అది రెండు చేతుల్లో  తీసుకొని తిన్న.
అప్పటి నుండి ఆ పిల్లల్లో  నేను  కూడా ఉండాలనుకొన్న.  బడికి పోవాలనే కోర్కె  పుట్టింది.  పల్క  పట్టుకొని బడికి పాయిన.  అది శిశుతరగతి.   దానికి సారు భాస్కరరావు.   ఆ  రోజుల్లో  బడి చెప్పే  పంతులు బడి ఉన్న ఊళ్ళేనే ఉండెటోళ్ళు.  భాస్కరరావుకు కూడా అట్లనే చెర్లపల్లెల ఉంటుండు. మంచి చమత్కారి.  సంధ్యావళిని సందెలవడి అని చమత్కరించెటోడు.
ఆ తరగతిలో యాబైమంది పిల్లలుంటరు.  అందరూ  భాస్కరరావు అంటే గజగజ వణికిపోతరు.  ఎప్పుడు కొడుతడో ఎప్పుడు  మెచ్చుకుంటడో  ఎవరికి అర్థం కాదు.
నేను పొద్దున చెప్పిన అక్షరాలు దిద్దుకొని మధ్యాహ్నం  అప్పజెప్పుతున్న.  మధ్యాహ్నం పెట్టిచ్చిన అక్షరాలను సాయంత్రం అప్పజెప్పుతున్న.  

గుణింతాలు అయినంక బాలశిక్ష.  ‘అమ్మా , ఆవు’ తోని మొదలైతది.  నల్లబల్ల మీద అమ్మ ఆవు బొమ్మ వేసి వాటి కింద అమ్మ  అవు అని రాసి ఒక్కొక్కరితోని చెప్పించేవాడు సారు.  అట్లా  అందరికి    గుణింతాలతో   సహ నోటికి వచ్చేది.

 ఒక రోజు బడి చుట్టి అయింది అని ఎవరో అంటే అందరం దీ!   అని    అరుస్తూ   బయటకు వచ్చినం.  అప్పుడు భాస్కరరావు సారు పెద్దసారు దగ్గర ఉన్నడు.  అల్లరి విని వచ్చి అందాని పశువులను కొట్టినట్టు చింత బరిగెతోని కొట్టిండు.  ఆ దెబ్బలకు కొందరికి  పెయి మీద దద్దులు తేలినయి.  ఆ దద్దులను  పునికి చూసుకుంట సారు ఏడ్చిండు. మేమందరం ఏడ్చినం.

*  *   *   *   *

మేమంతా ఏడవ తరగతి చదువుతున్నం. బడికి ఎవరో పెద్దసారు వచ్చిండు . ఆయనకు అందరు భయపడుతున్నరు. మా క్లాసుకు వచ్చి కూచున్నడు.  బోర్డు మీద లెక్క వేసి అందరిని తీయమన్నడు.  తీసిన వాళ్ళ నోటు బుక్ చూసి రైట్ గుర్తు వేసిండు. ఎన్నో ప్రశ్నలు అడిగిండు.  చెప్పిన వాళ్ళను మెచ్చుకున్నడు . మినిష్టర్ అంటే అర్థం చెప్పమని అడిగిండు.  నేను వెంటనే తడబడకుండ మంత్రి అని సమాధానం చెప్పిన.  నాకు సారు ఒక పెన్ను  బహుమతి ఇచ్చిండు.  తనిఖీ సవ్యంగా సాగినందుకు అందరు ఊపిరి పీల్చుకున్నరు. తెల్లవారి క్లాసుల నన్ను నిలబెట్టి భాస్కరరావు సారు “కమ్మరోడు  మంత్రి,  కుమ్మరోడు మంత్రి, చాకలోడు  మంత్రి, శాలోడు మంత్రి , మాదిగోడు  మంత్రి,  మాలోడు మంత్రి” అన్నడు. ఆ మాటలు సారు ఎందుకన్నడో ఎవరికి అర్ధంకాలేదు

*  *   *   *   *

నేను దేవేందర్  మంచి స్నేహితులం.   బడికి పోయింది మొదలు ఇంటికి వచ్చిదాకా  కలిసి ఉండేటోళ్ళం.  ఓనగాయలు,  జామ పండ్లు , రేగి పండ్లు తినుకుంటూ బడి చుట్టూ దానికి  దగ్గర ఉన్న గుడి చుట్టూ ఆడుకునేటోళ్ళం .  ఒకరోజు దేవేందర్ ను, నన్నుసారు ఇంటికి పిలిసిండు.  అమ్మకు పైసలు లేవట ఇద్దరు పోయి ఇచ్చి రావాలె అన్నడు.  దేవేందర్ చేతిలో పైసలు పెట్టి అమ్మకు ఇయ్యమని ఒక ఉత్తరం ఇచ్చిండు . దేవేందర్ నేను కలిసి చెందోళికి బయలుదేరినం.  ఆడుకుంటూ పాడుకుంటూ కాలిబాటల వెంట, కచ్చురాల తొవ్వల వెంట, ఒడ్ల  మీది కెల్లి మల్లె చెందోళి చేరే వరకు ఒంటి గంటయింది.  పోయే వరకు అమ్మమా కొరకు చూస్తుంది.  దేవేందర్ ఇంట్లకు పోయి ఫైసలు, ఉత్తరం చేతికిచ్చిండు. అమ్మ ఉత్తరం చదువుకున్నది.  ఆయనకు ఇంట్ల అన్నం పెట్టింది.  నాకు వాకిట్ల పెట్టింది. ఆకలి  దంచి కొడుతుంది.  విస్తర్లోని ని అన్నం  మొత్తం తిన్న.   నీళ్ళు తాగుటానికి  దొడ్డికి  పోయే చెంబుల నీళ్ళు పెట్టింది.  ఆ ముంత పెయి అంతా మురికి పట్టి ఉన్నది.  ఎక్కిల్లు వస్తున్నయి, నీళ్ళు తాగుదామంటే  తిన్న తిండి  బయట పడేటట్టు ఉంది.  ఏదో విధంగా ఎక్కిల్లను ఆపుకొని దేవెందర్, నేను బయలుదేరినం. తొవ్వల వాగుల చెలిమె  చల్లుకొని కడుపు నిండ నీళ్ళు తాగిన.   చల్లని చెలమెల నీళ్ళు తాగినంక ప్రాణం నిమ్మలమయింది. ముచ్చట్లల్ల పడి ఊరు చేరింది తెల్వలేదు.   సారు ఇంటికి పోయినం. లోపలి  ఇంట్లకు పోయి ఆడ జరిగినదంతా దేవేందర్ సారుకు చెప్పిండు.  అనుకున్నది అనుకున్నట్టు జరిగినందుకు సారు ఊపిరి పీల్చుకొన్నడు.  సారు పని చేసిన సంతోషంతోని నేను ఇంటి దారి పట్టిన. ఈ తేడా చూపులెందుకని  ఆలోచిస్తూ.

ఇంటర్వ్యూలు

బొత్త కొమురయ్యనే నా గురువు

జనవరి నెలలో  కరీంనగర్ వచ్చిన ప్రముఖ రచయిత అల్లం రాజయ్య గారితో కవి, విమర్శకులు కందుకూరి అంజయ్య జరిపిన ముఖాముఖి. 

1.      మీరు రచనలు చేయాలని ఎందుకు అనుకున్నారు?

మా కుటుంబంలో పూర్వం ఎవరూ రచయితలు కారు. మా పాలేరు మాదిగ  గడ్డం రాజయ్య, ఆయన హీరో. ప్రపంచం గురించి మనుషుల ప్రవర్తన గురించి చెప్పేటోడు. నేను గాంధీని చదివి మరిన్ని పుస్తకాలు  చదివి మా ఊరి బతుకులు మారడం గురించి రంధి పడేటోన్ని. 1970-71 కి వచ్చే వరకు 1972 ఎన్నికల సభ P.V.నరసింహారావు పెట్టిండు.  ఆ సభలో బొంత కొమురయ్య పి.వి.ని నిలదీసిండు. “ఊరంతటికీ కరెంటచ్చింది మాదిగావాడకు ఎందుకు రాలేదని”  గాజుల పల్లెలో కరెంటు వచ్చింది. మాదిగవాడలో కరెంటు బుగ్గ వెలిగింది. అప్పుడుఎదురు తిరిగితే?” కథ బొత్త కొమురయ్య మీద రాసిన. మార్పు మా వూల్లెనే మనుషుల్లనే ఉన్నదని అర్థమయ్యింది.  గురి చూసి కొట్టగల మొనగాడు కొమురయ్య. 

మా గ్రామాల్లో పాలేర్లు చాల దారుణమైన పరిస్థితుల్లో ఉండేవారు. నాలుగు కుంచాల జీతం (50కిలోల ధాన్యానికి) నెల రోజులు పని చేయాలి. పాలేర్ల సంఘం ఏర్పాటు చేసి వాళ్ళ జీతం పెరగాలని పోరాటం చేసినం. ఇగట్ల మొదలైనయ్  రైతు కూలీ సంఘాలు.

2.     మార్క్సిజం యూరోపు సమాజాన్ని సాధారణీకరణ చేసి వచ్చిన సిద్ధాంతం! ఇది భారతదేశ నిర్దిష్ట పరిస్థితులకు ఎలా వర్తిస్తుంది?

అన్ని దేశాల తత్వ శాస్త్రాన్ని, ప్రకృతిని, సామజిక, పరిణామ క్రమ, శాస్త్రీయ ఆవిష్కరణల  అధ్యయనం చేసి వచ్చిన సిద్ధాంతం మార్క్సిజం. భారతీయ బ్రాహ్మణీయ భూస్వామ్య సమాజం మిగతా యూరప్ దేశాల కంటే భిన్నమైనది కనకా, భారతదేశంలో ఆస్తి మిగతాదేశాల్లోలా కాకుండా కుల ప్రాతిపదికగా పంపకం జరిగింది కనక, మార్క్సిజం భారతీయ సమాజాన్ని అంచనా వేయటంలో సరియైన ప్రాతిపదిక గతంలో తీసుకోలేదు. మార్క్సిజం ఆయా దేశాల భౌతిక పరిస్థితులను శాస్త్రీయంగా అధ్యయనం చేసే, అంచనా వేసే శాస్త్రం. అది స్థల కాలాల్లో జరిగిన, జరుగుతున్న పరిణామాలను గతి తార్కిక చారిత్రికంగా  అర్థం చేసుకునే శాస్త్రం.

3.   యస్.ఏ.డాంగేప్రిమిటివ్ కమ్యూనిజం టు స్లేవరిఅనే పుస్తకం రాసిండు. దీన్ని D.D కోశాంబి తీవ్రంగా ఖండించిండు. భారతదేశంలో యూరోపు నమూనా బానిసత్వం లేదని తేల్చి చెప్పిండు కదా! దీని మీద మీ అభిప్రాయం?

యస్.ఏ.డాంగే చరిత్రను ఆర్యుల పరంగా, బ్రాహ్మణీయ సిద్ధాంతం ప్రకారం తప్పుడు వ్యాఖ్యానం చేసిండు. ఆర్యులకంటే ముందు ఈ దేశంలో అనేక మంది భూమి పుత్రుల, అసురుల (లోకాయతులు, చార్వాకులు) సామ్రాజ్యాలు ఉన్నాయి. వీళ్ళకంటే అనాగరికులు, అశాస్త్రీయులు, హేతు విరుద్ధమైనవారు ఆర్యులు.

4.   వేదాలు, ఉపనిషత్తులు, ధర్మ శాస్త్రాలు, ఇతిహాసాలు, పురాణాలు వాటిలో ఉన్న సామాజిక విలువలు ప్రజల్లో ప్రచారం చేసి, వాటిని కింది స్థాయి వరకు తీసుకపోయి, వాటిని ప్రజలు అనుసరించే విధంగా చేసిన బ్రాహ్మణీయ భావజాలాన్ని, ఈనాడు దళిత బహుజనులు ఎలా ఎదుర్కోవాలి?

రాజ్యం భాషను, భావజాలాన్ని ప్రజల మీద రుద్దింది. కానీ, ప్రజలు హేతు విరుద్ధమైన పుక్కిటి పురాణాలను ఎన్నడూ నమ్మలేదు. ఉత్పత్తికి సంబంధించిన జ్ఞానం శాస్త్రీయమైంది. ఉత్పతిని, శాస్త్రీయ జ్ఞానాన్ని పుక్కిటి పురాణాలతో ఉత్పత్తి చేయలేం. ప్రజలు ఎప్పుడూ ఉత్పత్తి, శాస్త్రీయ జ్ఞానంతోనే ఉన్నరు. బౌద్ధం నుంచి ఈనాటి వరకు ప్రజలు శాస్త్రీయ పరిజ్ఞానాన్ని కాపాడుకుంటూ వస్తున్నరు. It is a wonderful scientific experience of the people. 1860 వరకు భారతదేశం ప్రపంచంలో ధనిక దేశం. ఇప్పుడు పేద దేశం. అయితే – అలాంటి అభివృద్ధి క్రమాన్ని, ప్రజల చరిత్రను నాశనం చేశారు. తిరిగి ప్రజల చరిత్రను నిర్మించవలసి ఉన్నది.

5.       నక్సల్బరి, శ్రీకాకుళం, తెలంగాణ రైతాంగ పోరాటాల నుండి ఉద్యమం ఇప్పుడు దండకారణ్యానికి చేరుకుంది. దండకారణ్యం లోపల అదనపు విలువ దోసేవాడు లేడు. ఇది భారతదేశానికి సాధారణీకరణ ఎట్ల అయితది?

దండకారణ్యంలో  దోపిడీ స్వరూపాలు వేరైనా దోపిడీ ఉంది. భారతదేశంలో ఇతర ప్రాంతాల్లో ఉన్నట్లు వర్గ, కుల సంబంధాలు లేకున్నా, ఎత్తుగడల రీత్యా, వ్యూహం రీత్యా ఉద్యమం వేళ్ళూనుకుంది. కానీ, అదే భారతదేశానికి విప్లవోద్యమం కాదు. భారతదేశంలో ఉండే నిరుపేదలైన దళితులు, సగభాగమైన మహిళలు, మతపరమైన మైనార్టీలు, బహుజనులు మొత్తంగా భారతదేశంలోని అనేక రకాలుగా నిరుపయోగంగా ఉన్న ఉత్పత్తి వనరుల పంపకం, ఒక శాస్త్రీయమైన పద్ధతిలో ఉత్పత్తి శక్తుల అభివృద్ధి, ఉత్పత్తి సంబంధాల్లో నూతన ప్రజాస్వామిక విప్లవం సాధించకుండా ఈ దేశం ఒక అడుగు కూడా ముందుకు పోలేదు.ఈ ఎదుగుదలను, దుర్మార్గమైన బ్రాహ్మణీయ హిందుత్వ భూస్వామ్యం, దళారీ పెట్టుబడిదారీ వర్గం అడ్డుకొంటున్నాయి. అన్నిటికంటే అమానవీయంగా, అశాస్త్రీయంగా భారతదేశం ఉండటానికి కారణం ఇదే. అయితే ఈ మార్పులేవి కూడా సాధించజాలము. ప్రజల పార్టీ, ప్రజా సైన్యం, ఐక్య సంఘటన అనే మూడు ఆయుధాలతో – రాజ్యాధికారం ప్రజలు సాధించే దిశలో యభైయేండ్లు, మూడు తరాలు పోరాడి నిలుపుకున్న ప్రజాయుద్ధభూమి.

6.         1980ల తర్వాత స్త్రీ వాదం, దళిత వాదం, మైనార్టీ వాదం, బహుజన వాదం సారాంశంలో అస్తిత్వ ఉద్యమాలు. ఇవి తమకు ప్రభుత్వం కల్పించే సంక్షేమ పథకాల్లో (ముఖ్యంగా రిజర్వేషన్లు) ఎక్కువ భాగం కావాలని డిమాండు చేస్తున్నాయి. కానీ, ఇవేవీ ప్రజలకు దక్కకుండా చేస్తున్న నయా ఉదార వాద ఆర్ధిక విధానాన్ని వీరు ఎందుకు ప్రశ్నించడం లేదు?

భారతదేశంలోని వైరుద్ధ్యాలను వాడుకొని సర్వం కొల్లగొట్టాలని, దోపిడీ  కొనసాగించాలని ప్రపంచ ఆర్ధిక సంస్థలు పనిచేస్తున్నయి. ఆర్ధిక భాగస్వామ్య డిమాండ్ ను వాయిదా వేయడానికి ఇవి పని చేస్తున్నయి.  అస్తిత్వ ఉద్యమాలు వ్యక్తిగత, సామూహిక ఉద్యమాలు – అవి గతి తార్కికంగా అభివృద్ధి చెంది సామాజిక ఉద్యమాలుగా మారుతున్నాయి.

7.         పౌరసత్వ సవరణ చట్టంలాంటిది ప్రజలను విడదీస్తుందా? ఏం చేస్తుంది?

భారతీయ పాలక వర్గం ఎవరితోనైనా సఖ్యతగా ఉంటుంది. కానీ ఇక్కడ దళితులను మహిళలను ముస్లింలను కలవకుండా చేస్తుంది. అందుకోసం నెహ్రూ మార్క్ సోషలిజం  ముసుగు తీసి – తమ కనుగుణంగా రాజ్యాంగం సవరణలు చేయాలనుకుంటోంది.

8.         భారతదేశంలో ప్రజలకు ప్రత్యామ్నాయం ఏంటిది?

ఈ దేశ సంపద దేశ మూలవాసులైన దళితులు, ఆదివాసులు, మహిళలకు చెందవలసిందే. అందుకోసం తగిన ఎత్తుగడలతో ప్రజలు పోరాటములో తర్ఫీదు చెంది – వ్యూహాత్మకంగా కార్మిక కర్షక రాజ్యం గెలుచుకోవాల్సిందే.

9.         దీర్ఘ కాలిక ప్రజా యుద్ధ పంథా అని అన్నరు. దీన్ని కొందరు ఎన్ని తరాలు త్యాగాలు చేయాలి.విప్లవ విధికివదిలివేద్దామా అంటున్నరు. మీ సమాధానం?

ఈ దేశంలోపల ఏ మార్పు రావాలన్నా దళితులు, మహిళల మీద ఆధారపడి ఉన్నది. 55 శాతం మహిళలు ఇప్పుడు విప్లవోద్యమంలో ఉన్నరు.  దళితులు విప్లవోద్యమాల నాయకత్వంలోకి వస్తున్నారు.

10.      విరసం ప్రజా సంఘం ప్రణాళికలో మార్క్సిజం, లెనినిజం, మావో ఆలోచన విధానం గీటురాయిగా ఉండాలని చెప్పుతుంది. ప్రజా సంఘానికి ఇది అవసరమా!

ఒక ప్రజా సంఘానికి ఇది అవసరం లేదు. ఒక చారిత్రిక సమయములో విరసం అనేక కర్తవ్యాలు నిర్వహించింది.... ఏ ప్రజా సంఘానికైనా అంతిమ కర్తవ్యం అదే అయినా – అది ఇంకో రూపం.

11.       భారతదేశంలో మార్పు రావాలంటే ఏం జరగాలి?

ఉత్పత్తి శక్తుల అభివృద్ధి, ఉత్పత్తి వనరుల పంపిణీ జరగాలి. ఉత్పత్తి సంబంధాల ప్రజాస్వామ్యీకరణ జరగాలి.

12.       బహుజన సమాజ్ పార్టీ ఆచరణ మీద మీ అభిప్రాయం

ప్రజాస్వామిక పద్ధతుల్లో పోరాడాలా, వ్యతిరేకంగా పోరాడాలా అన్నది సమస్య. రాజ్యాంగ పద్ధతుల్లో ఉత్పత్తి సంబంధాల్లో మార్పు రాదు. ఉత్పత్తి వనరుల పంపిణీ కాదు. ఉత్పత్తి శక్తులు అభివృద్ధి కావు. UP లో BSP అధికారంలోకి వచ్చింది. బ్రాహ్మణీయ భూస్వామ్యాన్ని నిరోధించడం, దళారీ పెట్టుబడిదారి విధానాన్ని ఎదుర్కోవడం ముఖ్యమైన సమస్య.  విప్లవ పార్టీలన్నీ  కులమే ప్రధానమని తీర్మాణించుకున్నాయి. అంబేద్కర్ ను  ఈ దేశంలో చాలా ప్రమాదకారిగా బ్రాహ్మణీయ భూస్వామ్యం భావిస్తుంది. ఈ దేశాన్ని లోతుగా అధ్యయనం చేసిన వారు.  అయితే అయన కాలం నాటికి ప్రజలను విప్లవ పోరాటాలల్లో  సమీకరించడానికి చాలా పరిమితులున్నాయి.  ఆయనకు ఉన్నాయి.

13.       ఈ రోజు తెలంగాణ ఆంధ్రలో వస్తున్న సాహిత్యంపై మీ అభిప్రాయం?

ప్రజలకంటే రచయితలు వెనుకబడి ఉన్నరు. ప్రజలను, ప్రజా సమస్యలను అర్థం చేసుకోవడం లేదు.

14.       భారతదేశంలోపల కుల సమస్య ఎట్లా పరిష్కరించాలి?

యూరప్ లాంటి దేశాల్లో భూస్వామ్యం అవశేషాలను నిర్మూలించి, పెట్టుబడిదారి సమాజం ఏర్పడింది. భారతదేశంలో బ్రాహ్మణీయ భూస్వామ్యం పెట్టుబడిదారులతోని మిలాఖత్ అయింది. కింది కులాల శ్రామిక ప్రజల్ని కులాల పేరుతోని విడదీసింది. అంబేద్కర్ అన్నట్టుగా అదనపు విలువ కుల ప్రాతిపదిక మీద సమీకరించబడ్డది. ఈ దేశంలో సంపదంతా అగ్రకులాల చేతిలోనే ఉంది. కింది కులాల నుండి దోపిడీ చేసి అగ్రకులాలు పంచుకున్నయి.

బ్రాహ్మణీయ భూస్వామ్య వర్గం బయటనుండి వచ్చిన ఎవరితోనైనా మిలాఖత్ అవడానికి సిద్ధమే! కానీ, శ్రామిక కులాలైన దళితుల పట్ల, మహిళల పట్ల, ఆదివాసుల పట్ల హింసాత్మకంగా క్రూరంగా వ్యవహరిస్తూ వస్తున్నది. కనుక, భారతీయ భూస్వామ్యం ద్వంద్వ స్వభావం కలిగి ఉంది. అంబేద్కర్ అన్నట్టుగా వేరు తొలిచే పురుగైన కులాన్ని నిర్మూలించకుంటే ప్రజాస్వామిక విప్లవం విజయవంతం కాదు.

ఆ ప్రయత్నం మొదలైంది కనుకనే మునుపెన్నడూ లేనంతగా పాలక వర్గాలు, అగ్రకులాలు, సామ్రాజ్యవాద దేశాలు భారతీయ ప్రజల మీద అన్ని రకాల ప్రయోగాలు చేస్తున్నారు.  ఒక పక్క లోపాయికారిగా అనేక ఎన్ జి వో సంస్థలు పెట్టి – కోట్లాది రూపాయలు వాళ్ళకిచ్చి తప్పుడు ఉద్యమాలతో ప్రజలను చీలుస్తున్నారు. శ్రమశక్తిని, ఖనిజ వనరులను కొల్లకొడుతూ – లోపాయికారిగా ప్రజలను తైలాలతో లబ్దిదారులను చేస్తున్నారు. ఆదివాసులు, దళితులు, మహిళలు, మేధావులు, యువకుల మీద తీవ్ర నిర్భందం ప్రయోగిస్తున్నారు.  రాజ్యాంగాన్ని ప్రజలకు చూయిస్తూ – మధ్య యుగాల భుస్వామిక  పరిపాలన గ్రామాలల్లో –  అయితే  మునుపెన్నడూ లేని విధంగా, వ్యవసాయం, పరిశ్రమలు దెబ్బతిని దాదాపు ముప్పై కోట్ల మంది యువకులు నిరుద్యోగులుగా – పేలబోయే అగ్ని పర్వతంలాగున్నారు. ఇలాంటి పరిస్థితులను నిర్మాణయుతమయిన  పోరాటాలుగా మలుచుకోగలగాలి.

ఈ సంచికలో...                     

Nov 2020